بدون عنوان

اولین تولد آنیسای گل مامان در تنهایی و در شهر غریب (بندرعباس) انجام شد درسته که فقط خودمون 3 تا بودیم اما خیلی بهمون خوش گذشت کلی خندیدیم و برات دست زدیم آنیسای مامان هم که مدام داشت که کیکش رو تست میکرد.دلم میخواد یک سال یه تولد خوب که همه خانواده با هم باشیم برات بگیرم عزیزم انشالله....

نوگلم چه زیبا بود روز به دنیا آمدنت با اون گریه قشنگت با اون دست های کوچکت با اون جثه ریزت آمدی تا به من بگویی که مادرم دنیایم را شیرین کن بگویی که تنهایم نذار  برایم بمان و خوشبختیم را ببین .هنوز تکان هایت را در شکمم احساس میکنم هرگز هرگز هرگز آن لحظات را با چیزی عوض نخواهم کرد

اکنون که 1 ساله ایی برایت مینویسم :

شبهای زیادی را به پایت بیدار ماندم گاهی به خاطره کم خوابی هایم خودم گریه میکردم اما نمیذاشتم تو گریه کنی مادرم .چه زیبا گذشت و چه به یاد ماندنی .........

تنها بودن و با تو بودن در شهر غریب و با پدر مهربانت زندگی کردن در این شهر زیبا چه شیرین است .

 1سال با تو گل بد خوابم گذشت شاید شبها تا صبح 6 دفعه من را بیدار میکردی و نق میزدی اما برایم هم شیرین بود و هم سخت .اما در این شبها همیشه از صمیم قلبم برایت دعا کردم  برای خودت و پدر عزیزتر از جانم برای سلامتیتان برای خوشبختی تو گل نازم.

عشقم آرام قلب من و پدرت باش.برایمان روزهای به یاد ماندنی را ثبت کن.........