آنیسا محبان

شیرین زبونی ها: چه خوشکله:چه خوش خوش خولههههههه                                  بشین:بیییش آب بده :آبی                                                               ...

دیروز بابایی به خاطر کار واجبی که داشت رفت بندرعباس و ما کماکان در کرمان هستیم دلم برای خونمون یه ذره شده بندر عشقههههه فقط تحمل دوری خیلی سخته اونم خیلی زیاد .............. واااااااای  خدایا-آنیسا از دیروز که بابات رو ندیدم فکر میکنم یک ساله ندیدم نمیدونی چه قدر دلتنگم بابایی زودتر بیا خدا پشت و پناهت باشه........... ...

  خداوندا عزیزم را تو یاری کن پناهش باش ودر حقش تو کاری کن الهی هر چه میخواهد تو نصیبش کن خدایا بر لبانش لبخند جاری کن ........ آنیسا تمام آرزوهام در سلامتی و خوشبختی تو خلاصه میشه آخ نمیدونی که عزیزه خونمونی . امیدوارم که همیشه سالم و خوشحال باشی باورت نمیشه که هر وقت که میخوابی طوری دلتنگت میشم که دوست دارم سریع بیدار شی تا دوباره برام عزیزی کنی . فرشته کوچولوم عاشقانه منو بابایی دوست داریم. خیلی دلم برای نوزادیات تنگ شده میخوام یه عکس از اون موقع هات بزارم آخخخخخخخخخ گه نفسمی....       . ...

  الان ساعی ١١:٣٠ خیلی دلم برای عمه جونیا تنک شده به خصوص برای مادر جونیت که دلم براش یه ذره شده . مادر جونی نفس منه خیلی مهربونه ....... . عمه سمیه الان  جیرفته پیشه مادر جون جونی.احتمالا ما هم میریم جیرفت اما نمیدونم کی؟؟؟؟؟؟ عمه مهلایی هم الان دیگه امتحاناتش تموم شده داره خوش میکذرونه فدات عمه گلی که دل من و آنیسا برات یه ذره شده خیلی دوست داریم میخواستم یه عکس از عمه مهلایی بذارم اما نشد که بشهههههههه.............   ...

    بمان ای گل که تو تاج سرم هستی دوای دلبرم هستی بمان ای گل ومن ماندم نشان عشق و شیدایی و با این رنگ و زیبایی و نام من شقایق شد گل همیشه عاشق شد         ...

  نیازمند چیزی بودم که باورش کنم نگاهت بر من افتاد و باور کردم خواهان کسی بودم که باورش کنم خود و رویا هایت را با من تقسیم کردی و باورت کردم اما آنچه که به راستی نیازمندش بودم باور کردن خود بود مرا به دنیای درونت بردی و با اکسیر عشق یاریم کردی و به برکت توست که امروز زنده ام لمس می کنم و باور دارم کسی چیزی یا خود را آری تنها به خاطر وجود توست

لحظه هام پر شده از دوست داشتن تو واسه من قشنگه عشق و خواستن تو میشه با تو همنفس ، ستاره باشم با تو همسفر تا مرز قصه ها شم

آن لحظه که از نیاز اتسان       دارد نه کم از هوای حیوان یک دانه ی گندم طلایی         از تشت طلا گرانبهاتر در حادثه های ناگهانی          سالم ز مریض مبتلاتر آسوده مباش که بی نیازی        یک آن دگر پر نیازی آنجا که تو فرعون زمانی            در تیرس باد خزانی   گل نازم یه وقتایی بعضی آدم ها درگیر  چنان غروری میشن که خودشونم دیگه نمیشناسن و همه رو از بالا نگاه میکنند فکر میکنند کاملترینند و بهترینند اما زهی خیال...